Gebied: India, Birma, Andamanen, mogelijk ook O.-Afrika en N.-Australië. Aangeplant en verwilderd in het Caraïbisch gebied en verder trop. Amerika, Z.O.-Azië, Australië en Oceanië
Algemeen: Het geslacht Albizia omvat ca. 120 soorten, waarvan er 35 in Azië, 50 in Afrika en 35 in Amerika inheems zijn. Deze soort kan in zijn natuurlijk verspreidingsgebied in het regenwoud uitgroeien tot een boom tot 30 m hoog met een rechte stam met een doorsnede tot 1 Ã 1,5 m. Op open plaatsen vormt hij echter een brede kroon bij lage vertakking en blijft hij veel lager. Het blad is dubbel samengesteld: 2 - 4 paar deelbladeren tot 100 mm lang zijn op hun beurt weer samengesteld uit 3 - 11 paar deelblaadjes tot 50 mm lang. De bloeiwijze is wit. De vrucht is een tot 200 mm lange, rechte peul.
Techn. gegevens: Het kernhout is midden- tot donkerbruin, met een nog donkerder vlamtekening die wel aan Noten doet denken. Het is meestal scherp gescheiden van het brede, strogele spint. Het is onregelmatig kruisdradig, de nerf is matig grof tot grof. Het moet langzaam en met zorg worden gedroogd om (eind)scheuren en vervorming te voorkomen. Het krimpt hierbij radiaal ca. 3 %, tangentiaal ca. 6 %. Door de soms sterke kruisdraad is het wat lastig te bewerken, moeilijk te schaven, maar wel glad te schuren met een fraai resultaat. Het houtstof kan irriteren. Het is matig duurzaam.
Gebruik: Het hout voor de meest uiteenlopende toepassingen waar het gaat om een fraai uiterlijk, zoals meubels, betimmeringen, vloeren, constructies onder dak, fineer, boten, wagens en wagenonderdelen zoals wielen. Ook dwarsliggers, papierpulp, brandhout. De boom als schaduwboom in koffie- en theeplantages, voor honingproductie. Saponine en tannine uit de bast voor zeep resp. looistof.